Zioła kuchni śródziemnomorskiej

Liść laurowy - Liść laurowy dodaje smaku potrawom, które wymagają dłuższego gotowania, takim jak: - wywary -zupy -gulasz p>Liść laurowy dodaje się także do marynat, nadaje niepowtarzalny smak i aromat potrawom z grilla, używa się go także do dekoracji potraw.

Bouquet Garni - to zestaw ziół który przeważnie składa się z następujących ziół:

- pietruszka
- tymianek
- liść laurowy
- rozmaryn
- majeranek

Zestaw takich ziół można kupić w saszetkach podobnych do torebek herbaty, ale można też świeże zioła związać nicią przed dodaniem do potrawy i wyjąć pod koniec gotowania.

Bazylia - Bazylia jest podstawowym ziołem kuchni śródziemnomorskiej. Popularna szczególnie w kuchni włoskiej. Bazylia nadaje wspaniały smak i aromat warzywom, szczególnie:
- pomidorom
- bakłażanom
- kabaczkowi
oraz serom.

Dodając bazylie do oliwy z oliwek uzyskamy doskonała przyprawę.

Koper - Koper jest bardzo popularny w kuchni regionu śródziemnomorskiego. Lubią go szczególnie Grecy i Turcy. Przyprawia się nim potrawy z kurczaka, ryb, ryżu i potrawy duszone.

Mięta - Mięta należy do najstarszych i najpopularniejszych ziół. Grecy kroją miętę i dodają ją do duszonych warzyw i potraw z ryb. Turcy przyprawiają miętą potrawy na bazie jogurtu oraz herbatę i zimne napoje.

Rozmaryn - Rozmaryn jest dość powszechny na całym obszarze śródziemnomorskim. Nadaje oryginalny smak potrawom mięsnym.

Szałwia - Szałwia pochodzi z północnej części regionu śródziemnomorskiego. W niewielkiej ilości dodaje się ją do mięs i dziczyzny. Nadaje też ciekawy smak wątróbce.

Estragon - Estragon szczególnie cenią Francuzi w swojej kuchni. Dodają go w sporej ilości do potraw z jaj, kurcząt, łososia i pstrąga. Estragon nadaje bardzo ciekawy smak majonezom i sosom na bazie majonezu.

Kolendra- Popularna na wschodzie regionu śródziemnomorskiego. przyprawia się nią pod koniec gotowania zupy, gulasze, sosy, sałatki i dania na bazie jogurtu.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Karczoch i jego właściwości

Walory smakowe karczocha są cenione od wieków w Europie.

W lecznictwie karczoch jest wykorzystywany od początku dwudziestego wieku . Karczoch pochodzi z wybrzeży Morza Śródziemnego , a obecnie uprawiany jest w prawie wszystkich krajach zachodniej Europy.

Karczoch ma grubą, żebrowana łodygę, jego wysokość dochodzi nawet do półtora metra. Spożywa się dno karczocha oraz łuski okrywy niedojrzałych kwiatostanów.

Właściwości zdrowotne mają liście i kwiaty karczocha, które są bogate w :

- kwas jabłkowy
- kwas mlekowy
- kwas cytrynowy
- flawonoidy
- cynarynę
- sole potasu
- sterole
- garbniki
- witaminę A
- wszystkie witaminy z grupy B

Karczoch zwiększając wydzielanie żółci chroni i regeneruje w ten sposób wątrobę .

Inne ważne właściwości karczochów :

- obniża poziom cholesterolu
- obniża poziom kwasów tłuszczowych
- silne działanie moczopędne

Karczochy powinny szczególnie spożywać osoby cierpiące na schorzenia nerek i wątroby.

Przepis na potrawę z karczochów :

Karczochy w sosie czosnkowym

Składniki:

* 4 duże kuliste karczochy
* sól , biały pieprz
* 350ml kwaśnej śmietany
* 2 duże cebulę
* 1 łyżka octu winnego
* 4-6 posiekanych ząbków czosnku

Sposób przygotowania :

Odetnij łodygi karczochów tak, by stabilnie leżały na talerzu. Włóż karczochy do wrzącej wody tak, żeby były częściowo zanurzone i gotuj do miękkości. Karczoch jest miękki, jeżeli można łatwo odgiąć liść zewnętrzny. Wyjmij karczochy z wody, odstaw do wystygnięcia.

Przygotuj sos :

Wymieszaj razem śmietanę, cebule, czosnek oraz ocet.

Z karczochów wyjmij środkowe liście, zostawiając tylko zewnętrzne. Usuń niejadalny środek, odsłaniając dno. Połóż karczocha na talerzu nalej sos do środka. Karczocha jemy odrywając liście i maczając je w sosie.

Smacznego :)

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Na co pomaga dziurawiec i mięta?

Właściwości dziurawca. Już starożytni Egipcjanie stosowali dziurawiec zwyczajny do celów leczniczych. W średniowieczu dla rycerzy przygotowywano z dziurawca napoje.

Dziurawiec jest wieloletnią rośliną zielną, która należy do rodziny dziurawcowatych. Rośnie do wysokości 30-60 cm. Dziurawiec zwyczajny rośnie w lasach mieszanych, polanach, w zaroślach, na łąkach ugorach i przydrożach. W Polsce można go spotkać na niżu i w niższych położeniach górskich.

Dziurawiec zawiera do 12 % garbników, hiperynę i hiperycynę, hiperozyd, azulen, olejek eteryczny (do 0,3%), żywicę (17 %), antocyjany (do 6 %), saponiny, witaminę C i karoten.

Preparaty z dziurawca mają działanie ściągające i przeciwbakteryjne, stymulują także regeneracje tkanek. Wewnętrznie stosuje się go w zapaleniach jelit, a zewnętrznie przy oparzeniach oraz zapaleniach jamy ustnej.

Dziurawiec zwyczajny jest bardzo popularnym środkiem leczniczym w lecznictwie ludowym. Stosuje się go przy biegunkach, schorzeniach żołądkowo-jelitowych, schorzeniach dróg oddechowych, schorzenia wątroby, schorzeniach nerek, jako środek tonizujący w schorzeniach sercowo-naczyniowych, jako środek przeciwkrwotoczny, przy krwawieniach macicznych, jako środek przeciwglistniczy, antyneuralgiczny, przeciw histeriom, bezsenności, epilepsji, paraliżom.

Używany jest także do leczenia zapalenia gardła, zapalenia żołądkowo-jelitowego, a także do leczenia żylaków odbytu.

Z dziurawca zwyczajnego przygotowuje się też odwar, w którym kąpie się dzieci ze skazą, gruźlicą skóry, wysypką, owrzodzeniem. Przy schorzeniach gruczołów mlecznych przykłada się kompresy z odwaru dziurawca. Do leczenia czerwonki i gruźlicy kości używa się korzeni dziurawca.

Napar z dziurawca na bóle wątroby

2 łyżki stołowe dziurawca zalej 2 szklankami wrzącej wody. Doprowadź do wrzenia, a następnie odstaw na 10 minut pod przykryciem. Pij 1/2 szklanki przecedzonego, gorącego naparu 3 razy dziennie przed jedzeniem.

Olej z dziurawca na oparzenia i bolące rany

Zmiażdżyć szklankę ziela dziurawca, aż pokaże się sok.  Przełóż papkę do naczynia, dolej szklankę oliwy z oliwek. Odstaw na 10 dni w chłodne miejsce. Olej stosuj na oparzenia i bolące rany.

Mięta pieprzowa i jej właściwości

Mięta pieprzowa jest rośliną uprawną, którą wyhodowano w Anglii w XVII wieku. Mięta pieprzowa jest mieszanką dziko rosnącej mięty nadwodnej i także dzikiej mięty zielonej.

Mięta pieprzowa to wieloletnia roślina z rodziny wargowych. Uprawia się najczęściej dwie odmiany mięty pieprzowej:

- mięta o łodygach i nerwach czerwonofioletowych
- mięta o łodygach i nerwach jasnych.

Mięta pieprzowa wydziela bardzo intensywny zapach.

Mięta pieprzowa zawiera olejek eteryczny w ilości do 3,5 procent.

W skład olejku eterycznego wchodzą:

- mentol i menton
- cyneol
- mentofuran
- tymol
- karwakrol
- seskwiterpeny

Olejek ten charakteryzuje się chłodzącym i silnym smakiem oraz przyjemnym aromatem.

Zastosowanie mięty pieprzowej

W medycynie mięta stosowana jest jako środek przeciwbólowy w infekcjach jamy ustnej do płukania.

Mentol, który otrzymuje się z olejku eterycznego mięty pieprzowej stosuje się jako środek do dezynfekcji i przeciwko wszelkiego rodzaju zapaleniom.

Liście mięty pieprzowej wykorzystuje się w produkcji leków polepszających trawienie, przeciw nudnością, skurczom jelit. Mięta ma działanie żółciopędne.

Wypicie naparu z mięty przynosi ulgę przy bólach żołądka.

Miętę pieprzową wykorzystuje też przemysł spożywczy m.in. do aromatyzacji napojów, wyrobów cukierniczych czy też wódek.

Przepis na potrawę z miętą

Baranina Duszona z Miętą

Składniki:

80 dag baraniej łopatki
1 łyżka mąki
4 łyżki oleju
3 cebule
1 łyżeczka kminku
1 łyżeczka suszonej mięty pieprzowej
1 łyżka winnego octu
2 ząbki czosnku
sól, pieprz, mielona słodka papryka

Sposób przygotowania:

Mięso oddziel od kości i pokrój na niewielkie kawałki. Posól, oprósz mąką i podsmaż na rozgrzanym oleju. Następnie dodaj posiekany czosnek, pokrojoną cebulę,kminek, sól, pieprz i słodką paprykę. Dusić do miękkości pod przykryciem. Pod koniec dodać miętę pieprzową oraz mąkę z octem. Chwilę razem pogotować. Podawać z pieczywem.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jemioła (Viscum L.)

Jemioła była już znana w starożytnej Grecji. Jemioła jest rośliną posiadającą liczne walory lecznicze... Jemioła była już znana w starożytnej Grecji. Jemioła jest rośliną posiadającą liczne walory lecznicze.

Zalecana jest osobom chorym na :

- epilepsje
- krztusiec
- gruźlice
- leczy niepłodność
- chorobę nadciśnieniową

W czasach współczesnych jest wyjątkowo cenioną rośliną leczniczą . Jest znana w całej Europie.

Jemioła jest rośliną pasożytniczą . Rośnie na gałęziach drzew liściastych. Korzeń jemioły znajduję się pod kora drzewa na którym pasożytuje . Korzeń posiada ssawki , dzięki którym roślina zaopatruje się w wodę oraz sole mineralne.

Owoc jemioły jest mięsisty , lepki o białawo- żółtym kolorze .

Surowcem na leki są pędy jemioły oraz liście z dolnych części pędów . Zbiera się je od wiosny do późnej jesieni . Są bogate w cholinę , wiskotoksyny i lektyny. Poprawiają one odporność organizmu.

Ziele jemioły pomaga przede wszystkim :

- miażdżyca
- nadciśnienie

Jemiołę stosuje się pomocniczo w konwencjonalnym leczeniu tych schorzeń .

Odwar z jemioły na nadciśnienie :

-2 łyżki ziela jemioły
-2 szklanki wody

Ziele jemioły zalać wodą , podgrzewać , ale nie doprowadzić do wrzenia przez ok. 30 minut . Przecedzić . Pić odwar 3 razy dziennie po ćwierć szklanki.

W aptece są dostępne gotowe leki na bazie ziela jemioły.

Jeżeli masz zamiar stosować w swojej terapii leki z jemioły , skonsultuj to z lekarzem.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Dziurawiec zwyczajny (Hipericum perforatum L)

Dziurawiec zwyczajny to wieloletnia roślina zielna z rodziny dziurawcowatych (Hypericaceae). Osiąga wysokość ok. 30-60cm...

Dziurawiec rośnie w lasach mieszanych , na polanach , zaroślach , łąkach ,ugorach i przydrożach. W Polsce można go spotkać na nizinach oraz niskich
położeniach górskich.

Dziurawiec zwyczajny zawiera :

* garbniki
* hiperyne i hiperycynę
* hiperozyd
* azulen , olejek eteryczny
* żywice , antocyjany , saponiny
* witaminę C i karoten

Dziurawiec zwyczajny charakteryzuje sie działaniem ściągającym i przeciwbakteryjnym oraz regeneruje tkanki. Stosuje sie go wewnętrznie przy zapaleniu jelit , a zewnętrznie pomaga przy oparzeniach i zapaleniu jamy ustnej.

Dziurawiec zaleca się przy leczeniu biegunek , schorzeń żołądka , a także jelit , chorób dróg oddechowych , wątroby , nerek . Stosuje sie go jako środek tonizujący w schorzeniach sercowo- naczyniowych , jako środek przeciwkrwotoczny przy krwawieniach macicznych , jako srodek przeciwglistniczy , antyneuralgiczny ,
przeciw histeriom , bezsenności , epilepsji , paraliżom.

Dziurawiec leczy także zapalenie gardła , zapalenia żołądkowo-jelitowe oraz żylaki odbytu. Korzeń dziurawca stosuje sie przy leczeniu czerwonki i gruźlicy kości. Odwar z ziela dziurawca pomaga w leczeniu dzieci z gruźlicą skóry , wysypka , owrzodzeniem , a przy chorobie gruczołów mlecznych przykłada się kompresy z odwaru dziurawca.                                                                                                                                

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.